Voorbeeldcasus Ferry

Via Sanne, mijn vriendin, ken ik Ferry al wat langer.

We hadden elkaar ook vaker in de sportschool gezien, maar meestal bleef het bij een kort praatje over koetjes en kalfjes — of gaven we elkaar een klein knikje wanneer ik bezig was met personal training.

Ik moest dan ook wel lachen dat hij tijdens mijn lunch ineens zomaar mijn kantoor binnenliep.

Ik keek hem echt aan van: “WTF! ”

Om wat context te geven: Ferry is 25 jaar oud, 1,93m lang en weegt 72 kilo.

Van nature lang en slungelig gebouwd. Hij werkt als timmerman en beweegt de hele dag door.

Het frustreert hem behoorlijk dat spiermassa opbouwen voor zijn gevoel veel te langzaam gaat, terwijl hij inmiddels toch al zo’n 3 jaar traint.

Hij vertelt dat hij zichzelf op social media enorm vergelijkt. Niet alleen met hoe fitness influencers eruitzien, maar ook met alle exotische oefeningen en trainingsmethodes die constant voorbij komen.

“Wat is nou eigenlijk waarheid… en wat niet? Want voor mijn gevoel sta ik stil.

En volgend jaar ga ik met vrienden naar het buitenland op vakantie. Ik wil er gewoon een keer goed bij staan, wat meer spiermassa opbouwen en me ook gewoon zelfverzekerder voelen.”

Waar Ferry tegenaan liep

Zoals veel jongens van zijn leeftijd probeert Ferry van alles door elkaar.

En eerlijk? Daar zit bij mij ook herkenning. Ik heb vroeger letterlijk alles fout gedaan wat je kan bedenken.

• Veel trainen op gevoel.
• Veel fluff-oefeningen.
• Geen duidelijk voedingsplan.
• Dure hype-supplementen.
• Weinig structuur en geen progressieve opbouw in zijn training.
• Daarnaast bestond zijn werk grotendeels uit veel fysiek gooi- en smijtwerk, waardoor hij steeds vaker irritatie merkte aan zijn schouders, vooral bij borsttrainingen.

De kennismaking

Voorafgaand aan de kennismaking stuurde ik Ferry eerst een vragenlijst, zodat ik alvast een beter beeld kreeg van zijn training, voeding en leefstijl.

Tijdens een paar simpele oefeningen viel eigenlijk direct iets op:

Ferry werkte veel vanuit zijn schouders en compensaties.

Binnen een paar seconden zag ik hoeveel zijn schouders het werk overnamen tijdens oefeningen zoals de Machine Chest Press. Zelfs bij een simpele Lat Pulldown nam zijn schouder al snel een groot deel van de belasting over.

Ook qua voeding bleek er uiteindelijk veel minder structuur te zitten dan Ferry zelf dacht.

Het plan

We spreken af om 6 maanden samen aan de slag te gaan.

Ferry stelt voor om de eerste 3 maanden iedere week personal training te doen en daarna af te bouwen naar 2 keer per maand.

Prima.

Ik geef hem alleen wel direct mee:

“We kunnen hier waarschijnlijk veel progressie maken. Maar spiermassa opbouwen gaat nooit volledig zonder ook wat vetmassa aan te zetten.

Ik ga daarom ook niet blind sturen op een specifiek gewicht. Eerst moeten voeding, structuur en herstel op orde komen. Daar zat uiteindelijk waarschijnlijk ook de meeste winst.”

Transformatie

Start:
72 kg
Armen: 31 cm
Benen: 48 cm
Vetpercentage: ± 8–9%

Achteraf denk ik eerlijk gezegd dat zijn echte startgewicht dichter bij de 70 kilo lag. De eerste meting was namelijk niet helemaal objectief, omdat Ferry zich met kleding aan woog.

Maar goed… het plan werkte.

Binnen 2 maanden zat Ferry al rond de 75 kilo. Sneller dan zelfs hij zelf had verwacht.

Na 4 maanden:
79 kg
Armen: 35 cm
Benen: 51 cm
Vetpercentage: ± 11–12%

Dus ondanks dat Ferry ruim 7+ kilo aankwam:

1. bleef hij nog steeds relatief droog
2. oogde hij veel voller
3. werd hij sterker
4. en ervaarde hij minder lichamelijke klachten
5. voelde hij zich binnen en buiten de sportschool zekerder

En misschien nog wel het belangrijkste:

Ferry snapt nu eindelijk waarom hij jarenlang vastliep.

Niet omdat hij niet hard genoeg werkte.

Maar omdat spiermassa opbouwen uiteindelijk meer vraagt dan alleen hard trainen.